Klasztor Podominikański – Sejny

Obiekt ten, z historią sięgającą odległych czasów, ma szczególne znaczenie w przeszłości dla losów Polski i Litwy.

Zygmunt I w grudniu 1522 roku nadał pół mili kwadratowej ziemi nad rzeką Sejną dla kniazia Iwana Michałowicza Wiśniowieckiego. W 1593 roku w posiadanie tych dóbr wszedł Jerzy Grodzieński – leśniczy przełomski a następnie 16 maja 1602 roku aktem fundacyjnym przekazał dobra sejneńskie Dominikanom z Wilna. W 1610 roku Dominikanie przystąpili w tym miejscu do budowy Kościoła, którego budowę ukończono około 1619 roku. Budowę klasztoru rozpoczęto w 1619 roku w stylu późnego renesansu o założeniach obronnych. W czasie potopu szwedzkiego klasztor wraz z miasteczkiem został doszczętnie spalony przez Szwedów. Prace nad ukończeniem trwały do schyłku XVII wieku.

Po III rozbiorze Polski Sejny zostały zajęte przez wojska pruskie zaś Dominikanom skonfiskowano wszystkie dobra natomiast zakonników przeniesiono do Różanegostoku. W I połowie XIX wieku klasztor wykorzystywany był na cele oświatowe. Tutaj miedzy innymi kształcił się Szymon Konarski – wielki patriota, stracony 27 lutego 1839 roku w Wilnie.

W latach 1823 – 1919 mieściło się tutaj Seminarium Duchowne, które kształciło przyszłych kleryków dla diecezji sejneńskiej. W okresie miedzywojennym w obiekcie mieściło się Wyższe Klasyczne Gimnazjum Biskupie im. św. Kazimierza. Po zakończeniu II wojny światowej w obiekcie poklasztornym mieściła się szkoła zawodowa, dom kultury, biblioteka miejska.

Ogromne znaczenie miał rok 1975, wówczas uroczystości koronacji figury Matki Boskiej Sejneńskiej celebrował prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński oraz Metropolita Krakowski kardynał Karol Wojtyła przyszły papież Jan Paweł II. Po zmianach ustrojowych w 1989 roku klasztor wrócił na własność kościoła. W chwili obecnej dokonywane są prace remontowe, mające na celu zachowanie stanu zabytku oraz przywrócenie obiektowi jego pierwotnego wyglądu. Znaczącą atrakcją turystyczną jest Muzeum Diecezji Sejneńskiej mieszczące się w budynku klasztoru.