W latach 1343-1359 w widłach Drwęcy i Welu wznoszono zamek krzyżacki. Korzystne położenie terenu, obecność moczarów, bagien i grząskich terenów, z pewnością przyczyniły się do wyboru właśnie takiej lokalizacji siedziby wójta podległego wielkiemu mistrzowi w Malborku. Plan obiektu z początków XIX w. ukazuje zamek jako dwuczęściową budowlę, składającą się z zamku właściwego, o planie kwadratu, otaczającego dziedziniec wewnętrzny, naroża zwieńczone zostały czterema wieżami oraz przedzamcza, otoczonego murem wzmocnionym basztami.

Tuż przed bitwą po Grunwaldem, wielki mistrz Zakonu, Ulrich von Jungingen, pojawił się w pierwszych dniach lipca 1410 roku w bratiańskim zamku. Na rzece zbudowano 12 mostów, mających ułatwić armii krzyżackiej przeprawę. Obiekt zajęty został tuż po bitwie przez siły polskie, jednakże pierwszy pokój toruńskich przyznał zamek Krzyżakom. Wojna trzynastoletnia i drugi pokój toruński  sprawiły, że zamek ostatecznie znalazł się w rękach Polaków. Został siedzibą starostów królewskich i tę rolę pełnił aż do rozbiorów. W roku 1785 władze pruskie podjęły decyzję o częściowej rozbiórce budowli. Dalsze losy zamku są kontrowersyjne, z pewnością popadł on w ruinę i do dziś zachowały się jedynie pozostałości murów przedzamcza.

Zostaw komentarz