Zamek usytuowany jest pomiędzy jeziorami Długim i Domowym Małym, zachowany jest w formie częściowej ruiny. Pierwszy zamek wybudowano w formie drewnianej w drugiej połowie XIV w. na miejscu  dawnej osady pruskiej. Strażnica ta została spalona niedługo po wybudowaniu przez Litwinów. Po kilkudziesięciu latach powstał na jej miejscu murowany, ceglany budynek na kamiennym cokole. Założono go na planie kwadratu, z wewnętrznym dziedzińcem i czworoboczną wieżą w południowo-zachodnim narożniku i przedzamczem z wjazdem od wschodu. Zamek posiadał cztery trójkondygnacyjne skrzydła. Zamek otoczony był murem i nawodnioną fosą. Stanowił siedzibę komtura, a potem prokuratora krzyżackiego. Został zniszczony podczas wojen polsko-krzyżackich. Przebudowano go w końcu XVI w. z polecenia margrabii Jerzego Fryderyka z Ansbach. Wtedy też zamek otoczono zewnętrznymi fortyfikacjami z czterema wieżami, którym udało się przetrwać niemal do końca XVIII w. Obiekt ulegał stopniowej rozbiórce. Przed  drugą wojną światową w miejscu zamku powstał ratusz, zachowała się jedynie wieża, zwana „Wieżą Juranda”, część przedzamcza oraz fosa.

Zostaw komentarz