Około 1280 roku wzniesiono w Morągu, oblanym przez wody jeziora Morąskiego z trzech stron, drewnianą strażnicę krzyżacką, która to stała się siedzibą prokuratora i była własnością komturstwa elbląskiego. Pięćdziesiąt lat później podniesiono Morąg do rangi wójtostwa, wtedy też strażnicę przekształcono w murowany zamek warowny. Prace budowlane trwały jednak blisko pół wieku. Zamek stanowił samodzielny obiekt obronny, ponieważ nie został włączony do murów miasta, umocniono go więc głęboką i szeroką fosą, a także murem obronny. Zamek początkowo składał się z trzech skrzydeł i wieży we wschodnim narożniku.

Obiekt stał się siedzibą starostów książęcych, ich funkcję objęła rodzina Dohnów, którzy w końcu XVI wieku przenieśli się do nowo wybudowanej renesansowej rezydencji w granicach miasta. Po opuszczeniu przez nich zamku, budowla zaczęła niszczeć, na początku XVII w. rozebrano wieżę wschodnią. Obiekt niszczał coraz bardziej, w XIX w. pozostało już tylko północno-zachodnie skrzydło, w którym mieściła się szkoła. Po latach dobudowano drugie skrzydło. Z biegiem lat zamek niszczał. Zachowało się jedno skrzydło oraz drobne fragmenty murów. W 2001 roku został kupiony przez prywatnego właściciela, który pracuje nad jego odbudową. Plany rekonstrukcji dotyczą wieży, prawego skrzydła zamku oraz zwodzonego mostku prowadzącego do pobliskiego kościoła.

Zostaw komentarz